ไปเที่ยวกันเถอะ 
ตั้งแต่ทำงานมา..ก็แทบไม่เคยไปเที่ยวไหนเลย
วันนี้หยุดละ ไปลุยกันเถอะ..
...
จริงๆก็ไม่ได้ไปไหนไกลหรอก
เพราะพี่นัสต้องไปส่งของด้วย
โรงงานขายดิบขายดี สงกรานต์ก็ไม่ยอมหยุด
ตอนพี่นัสมาชวนไปเที่ยว ดีใจมากๆเลย
บอกว่า เนี่ย เดี๋ยวพาไปไหว้พระ หลวงพ่อโสธร
เราก็..ไม่ค่อยอยากไปหรอก เคยไปแล้ว
อยากไปทางสมุทรสาครมากกว่า
คุยไปคุยมา อ้อ..ต้องเอางานไปส่งที่เกตเวย์ซะหนิ
ใกล้กัน เลยพาไปเที่ยวด้วยกันเลย
ส่วนโรงงานพี่นัส และโรงงานที่จะไปส่งของ
ต้องทำงานวันหยุดนักขตฤกษ์ (เขียนมั่ว)
พนง.ได้ค่าแรงสามเท่าเลยนะ ถ้าเป็นเราๆก็ทำ
...
นิคมเกตเวย์ร้างมากๆ แทบไม่มีมนุษย์มนาเลย
ดีที่มีคนรับของ แต่ไม่มี QA เชค
ไม่รู้พี่นัส แต่ก็ส่งของไปละ เรียบร้อย
...
กะว่าจะไปทานก๋วยเตี๋ยวกัน แต่ร้านดันปิด
เลยไปทานอีกร้าน (ที่แพงกว่า)
ซื้อขนมเปี๊ยะฝากน้องด้วย
ร้านเก่าแก่มาก
กงเค้าติดป้ายว่า
"ผนรู้จักแต่วิธีทำขนมเปี๊ยะ"
หรือไงเนี่ย เดี๋ยวลองชิมดู
...
ไปถึงวัดก็เกือบบ่ายละ
รถติด ติดๆๆ จริงๆ ที่จอดรถก็หายาก
พอโบกเข้าไปจอด บอกว่าจอดฟรี
แต่ช่วยซื้อดอกไม้หน่อย พร้อมธูปเทียน
ก็กำละห้าสิบบาทเอ๊งเสียดายเงินไม่ได้นะ บาป
ท่องไว้ ทำบุญๆๆ T__T
เค้าว่า วัดนี้รวยมหาศาล รวยแค่ไหนดูซะ..
...

...
งามจริงๆ
ที่สำคัญต้องแต่งกายให้สุภาพ แขนกุด ขาสั้น ห้ามเข้านะจ๊ะ
พระประธานภายใน เรียกไม่ค่อยถูก
...

...
อีกรูป ของอีกมุม
...

...
ขนาดถ่ายด้วยกล้องดิจิตอลป๊อกแป๊กภาพยังสวยเลย
หึหึ ไม่มีใครชม ชมตัวเองก้อด้าย
...

...
ต้องรีบคำนวณงบแล้ว
อยากได้กล้องไฮโซบ้าง
...

งามจริงๆเลย เรียกพระอุโบสถใช่ไหม
...
ถ้าอยากบูชาด้วยธูปเทียนต้องไปข้างๆ
คนเยอะมากๆ อากาศก็ร้อน
ตอนเข้าไปปิดทองแทบจะเป็นลม เหงื่อหยดติ๋งๆ
แต่ความสะใจของวัดนี้คือ
จะมีเสียงตามสายด่าอยู่ถ้ามีใครทำอะไรผิด
เช่น น้องเสื้อเขียวห้ามปีนขึ้นไปบนฐานพระนะครับ ฯลฯ
หาเจ้าของต้นตอเสียงอยู่ไม่รู้แอบอยู่มุมไหน
ไม่ก็เตือนเป็นระยะๆ เรื่องการแต่งกาย ห้ามใส่รองเท้าเข้ามา
ระวังของมีค่า ฯลฯ
สงสัยคนไทยอ่านภาษาไทยไม่ค่อยออก
เค้าก็มีป้ายติดอยู่ข้างหน้าแล้วแท้ๆ
...
ข้างๆกันมีขายของ ไว้บูชาด้วย

...
ขาออกมายิ่งรถติดเข้าไปใหญ่
เป็นถนนสายที่เค้าเล่นน้ำกัน
น่าจะมีบรรยากาศสงกรานต์บ้างเนอะ

ขำๆ
อ้อ..จะไปซื้อชิฟฟอนร้านปูกะเอซะหน่อย ร้านดันปิด
อุตส่าห์รถติดอยู่ตั้งนาน
...
โชเฟอน์และพาหนะคู่กาย

...
กลับมาเอาฝาโทรศัพท์กะการ์ดที่หอ
กลับไปเซนทรัลบางนา
ได้โทรศัพท์ที่ซ่อมคืนแล้ว เย่ๆ
...
กลับมากรุงเทพ ป่าป๊า หม่าม๊า น้องเบียร์กะลังจะไปทานข้าวกัน
เลยตามไปด้วย
จริงๆเค้าไปทำบุญกันที่วัดอรุณ เรากลับมาไม่ทันเลยอดเลย
ดีที่ไปทันทานข้าว
เกิดสุนทรีย์อะไรไม่รู้ บอกว่าอยากไปสะพานพระรามแปด
หม่าม้าบอกว่าเค้าไปถ่ายละครกันบ่อยๆ
สวยจริงอย่างว่าไหม

...
มันค่อนข้างมืด กล้องก็..ประสิทธิภาพเพียงเท่านี้
...

...

...

...
บรรยากาศก็ดีอยู่หรอก..
แต่เราหิวมากกกกก
เดินไปถ่ายรูปไป
ถ้าใช้ฟังชั่นแล้วมือสั่น ภาพจะสั่นมาก
ต้องคอยวิ่งตามป่าป๊าหม่าม้ากะน้องด้วย

...
ป่าป๊าพาไปทานอาหารเหลาแถวนั้น

แพงจริงๆ
เมื่อไหร่เราจะทำงานแล้วมีเงินเยอะๆนะ
จะไปพาป่าป๊าหม่าม้ามาทานบ้าง
ชาติหน้า
แป่ว..
... |